പുതിയ വർണങ്ങൾ

പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ചതും
പറഞ്ഞതും രണ്ടായിരുന്നു

പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചതൊന്നും
അയാൾ മനസ്സിലാക്കിയതുമില്ല

വാക്കുകൾക്കിടയിൽ
നീണ്ട നെടുവീർപ്പുകൾ
വരികൾക്കിടയിൽ
വറ്റാത്ത കണ്ണുനീർ ചാലുകൾ

കാലത്തിന്റെ അഹങ്കാരം
അവൾക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ
കഴിയുമായിരുന്നില്ല
ഇന്നലെകൾ നാളെയെ
പിടിമുറുക്കിയിരിക്കെ

സമയം മറുമരുന്നാകുമെന്നു
അവൾക്കു വിശ്വസിക്കാൻ
വിഷമമായിരുന്നു
എങ്കിലും ചെറിയ തിരി നാളങ്ങൾ
ഒരു തരം പകയോടെ അവളിൽ
പൊട്ടിമുളച്ചു

മോഹമില്ലാത്ത മനുഷ്യനുണ്ടോ
സ്നേഹം ദാഹിക്കാത്ത ഹൃദയമുണ്ടോ
സമയം പതിയെ ചിരിച്ചു കാട്ടി
പുതിയ വർണങ്ങൾ പുതിയ കാലങ്ങൾ

Harken! Harken!

Harken! harken!

the call of the birds

the song of the lakes

the swan song of the earth

the clear blue skies

hide the guilt and the pain

of your gross betrayal

the azure sky sends but her love

the soil calls thee

to thy chores

man oh! man

get back to the earth

touch her gently

breathe in her your breath

find in her your very soul

clasp her very energy

in your palms

sun dry your poor poor soul

rain bath your poor dreams

be weather beaten your thoughts

step out

bow thy head to the elements

the sky

the water

the air

the earth

the all encompassing ether

call out

you are one of us!

man oh! man

return to thy roots!

hold us dear or perish!

harken harken the cry of the birds

better still sing thy own swan song

Ps: only seven feet!

PS: ONV Kurup: Iniyum marikatha bhoomi,Pablo Neruda: Keeping Quiet

Signpost of God

Dear universe

what propels you to send

a hand in crisis

a gentle soul

a sweet voice

sane and noble

at once endearing

eyes tear up

voice trembles

when you direct

a signpost of god

before she buries herself

in a swamp of deep sorrow

that threatens sanity

you being kindness herself

reach out every time

gracias

‘my cup runneth over!’

Choosing to visit

Choosing to visit

my impoverished soul

lost in memories

fond,un-fond, yet all so real

a soft fragrance seeps through

suffusing my soul

with your presence

thoughts and your many many dialogues

tantrums even

you lift me back to a no more time

till

humbled I stand

grateful in remembrance

of your love profound

of your care undivided

of you nonpareil

brother you’re alive in me

your dreams are mine

living two lives in one

I stagger, I falter

stand by

and nudge me on when I stop

bolster my soul with your invisible hands

your loving thoughts

and our many memories together.

Dearest universe

Your fury unleashed

on one you held so close

the who betrayed

your purpose of his very existence

turn away your eye of fire

hold back your wrath

reach out a helping hand

hold close your child

who has erred

these words mean nothing

I know

but truth be said

sense has been driven

lessons have been learnt

spare the rest of his tribe

together to build this nest

for all that is living

Pardon! Pardon! Pardon!

Ginger steps

Ginger steps

slow,cautious

tread turbulence

deep breaths

sighs

fear

dissonance

confusion of words

more words

more cacophony

confounding

bewildering maze of words

stop

out! out! bright candle

“Cover her face; mine eyes dazzle; she died young

damn the words

actions speak

do,just do!

തിരിച്ചറിവ്

എന്തിനീ തേങ്ങൽ
എന്തിനീ നീർച്ചാലുകൾ

എന്തിനീ നോവുകൾ
എന്തിനീ തേടൽ

ഈ കരുതലും
ഈ അപക്ഷതവും

ആര് നിൻ മന പൊയ്കയിൽ
ആര് നിൻ മന വിസ്മയത്തിൽ

ഏതു നിൻ സ്വപ്ന ഭൂമി
ഏതു നിൻ സമയ ചക്രം

ഏതു നിൻ സ്വപ്ന രാജ്യം
ആര് നിൻ സ്വപ്ന കാമുകൻ

എവിടെ നിൻ വീഥികൾ
എവിടെ നിൻ വഴിത്താരകൾ

ഒന്ന് നിന്ന് നീ ചിന്തിക്കുക
നിൻ ജീവിത സ്വപ്നം
നീ തന്നെയല്ലേ

ഓം ശാന്തി

Living to learn

%d bloggers like this: