Sponsored Post Learn from the experts: Create a successful blog with our brand new courseThe WordPress.com Blog

WordPress.com is excited to announce our newest offering: a course just for beginning bloggers where you’ll learn everything you need to know about blogging from the most trusted experts in the industry. We have helped millions of blogs get up and running, we know what works, and we want you to to know everything we know. This course provides all the fundamental skills and inspiration you need to get your blog started, an interactive community forum, and content updated annually.

ഉണ്ണിമായ

കള, പറിച്ചു മറ്റു ഉണ്ണി

എന്തിനാ?

അത് നിന്ടെ ചെടികളെ നശിപ്പിക്കും


അന്നോ, എന്നാലും , ഈ കളക്ക് ഒരു ഭംഗിയില്ലേ. നോക്ക് അത് പൂത്തിരിക്കുന്നു

ഡീ മണ്ടികാളി, പറഞ്ഞത് കേട്ടാൽ എന്തെങ്കിലും പറ്റുമോ നിനക്ക്?

എന്നാലും ഒരു ലോജിക് വേണ്ടേ അമ്മെ? പാവം കള, അതിനറിയോ, താൻ ഒന്നിന്നു൦ കൊള്ളില്ലന്ന്


എന്തൊരു കുട്ടിയാണിത്? എല്ലാത്തിനും വർത്തമാനം , തർക്കുത്തരം, എങ്ങനെയാ നീ ഒക്കെ ഒരു വീട്ടിൽ പോവുക? ഈശ്വര, ഇതിനെയൊക്കെ ആരെങ്കിലും കല്യാണം കഴിക്കോ?


വേണ്ട, എന്നെ ആരും കല്യാണം കഴിക്കണ്ട. അല്ല, ‘അമ്മ അല്ലെ പറയാ അച്ഛൻ മഹാ ദുഷ്ടനാണ് ന്നു
അമ്മക്ക് ഒന്നും ശരിക്കു വാങ്ങി തരില്ല, ആറു പിശുക്കന്ന് ന്നു … അപ്പൊ കല്യാണം കഴിച്ചിട്ട് അമ്മക്ക് എന്ത് കിട്ടി?


ഭഗവാനെ കാലം പോയ പോക്കേ ! കുട്ട്യോളോടൊന്നും സംസാരിക്കാൻ വയ്യ … എല്ലാത്തിനും ഒരു ന്യായീകരണം..


നീ ആ കള മാറ്റു, എന്നിട്ടു ആവാം വാക് തർക്കം.


പാവം കള നോക്ക് എന്ത് ഭംഗിയാണ് ഈ പൂവ്. ഞാൻ ആലോചിക്കായിരുന്നു, ഈ കള പോലെ അല്ലെ അമ്മെ സന്തോഷവും . തുടങ്ങിയാൽ എല്ലാ സ്ഥലത്തും പടരും അല്ലെ, അതൊടാനോ അമ്മെ എന്റെ കല്യാണത്തെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞത്, എന്റെ സന്തോഷം ഇല്ല്യാണ്ടാവാൻ?


ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേ
പോയി ഹോം വർക്ക് ചെയ്യൂ , കഴുത ..ഇന്തെടെ സന്തതി തന്നെ ആണ്ണോ… അച്ഛൻ പെങ്ങളുടെ സ്വഭാവമാണ് ..പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല


‘അമ്മ തിടുക്കത്തിൽ അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു, ഉണ്ണിമായ , വീണ്ടും കളയോട് സംസാരം തുടർന്നു… നിനക്കും ജീവിക്കണ്ടേ, അല്ലെ ..സുന്ദരി കള !

മൗനം

ആകാശം തന്ടെ നീല ചുവരുകൾ
അവളുടെ ചുറ്റും പണിതു കൊണ്ടിരുന്നു
ഇടക്കിടെ മഴവിൽ വിടർത്തിയും
കുളിർ കാറ്റാടിപ്പിച്ചും അവൻ അവളെ
മോഹിപ്പിച്ചു
സത്യത്തിൽ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതും
അതായിരുന്നു
പൊങ്ങി വന്ന കാർമേഘങ്ങൾ വെറും
ദുസ്വപ്നമാണെന്നു അവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു

അത് അവൾ വിശ്വസിച്ചു
അല്ലെങ്കിൽ വിശ്വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു
കാലം ഓര്ത്തു നിന്ന് അവളുടെ
മുഖം ഒന്ന് കൂടി നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു
‘അല്ല, നീ നന്നായിട്ടു ആലോചിച്ചിട്ട് മതി
പറഞ്ഞില്ല എന്ന് വേണ്ട ….’
മൗനം

Sky-ish

Rushing in to fill empty spaces

the sky does not hold back

he keeps filling corners

the nooks and the unseen hidden places

filling it up with gifts big and small

surprised, she asked ‘what for these now?’

‘oh! it was long due, you see’

smiles he!

a note here, a note there

to count for every hurt

to cover every deep deep pain

soothing every little ache

and vacuum, he moves around

raging in a jiffy and she said

‘perhaps it is too much, don’t you think’

he smiles winking, ‘its never so

just got a little lost on the way

what is due has to reach you

and I am just a messenger you see’

thus spake the Sky

for the stars to hear!!!

Sky and I

I reached out my hand

strained my neck

to implore the sky

‘sit down will you’

‘I am busy’ he said

there are clouds to make

rains to drain

dreams to build

a few lives to color

and shine bright

which is what I do

mostly, he chuckled

brushing away a few cloud-strands

from his forehead.

I watch his straight gait

smile so bright

wings that I could not see

and listen to his excuse

and nod my head,’ some people’

when he reached out into his pocket

took out a rainbow

and pasted it on his forehead

and lo! the world was bright again

and so was I.

Cheerio! he said

I am coming back soon

and we laughed together.

PS: Skytimes

A half packed bag

A half packed bag

looks ahead

waits for tickets

restless thumps feet

checks dollars

no rupees, mostly coins

to travel to mumbai, meri jaan, vada pav

to delhi, mera dil , parotta gali

to kolkatta for rasogulla and some noise

to goa for prettiness

to Indore straight to chappan

to dehradun for solo hills

to pune for the mold of the old

to kodagu for the coffee

to chennai for the mridangam

to calicut, mera dadkan paragon

to palakkad, mera bachpan

to trichur, kavu, koothum

tilting sometimes to

lands outside

it looks forward to fly

to scoop some oil

to shoots in texas

to cycling in Netherlands

to fashion in Milan

a half packed bag

rages mad

in the half rooms

living life in parts

and buries itself into a book

a purr is heard

part life. part fiction. portly fantasy.

A little ‘Rashmi’ in my soul

When I see this beautiful girl egging on the viewers to bend it like Beckham and twist it like MJ, with a smile on her lips and eyes so sparkling clear, I am more than tempted to follow.

Infact, yoga sessions with Rashmi Ramesh are more like dance sessions, touching and awakening those old dance dreams that I smile to myself thinking how I can make some health while still looking at this wonderful person and her charming ways.

And just like your Linkedin, which always soothes your poor ego saying, ‘it was not you, it’s our fault’, everytime it fails to load something, the lady tells you every time with her mischievous wink , well, almost, ‘ It’s not your body but it is your mind that is stopping you’, or if you can’t touch your feet, go touch your ankle, your calf or your thighs, ever so kindly that just for her you want to bend a little more.

This does remind me of the student who studied and passed his exam, only because, Julie mam was his English teacher or some of the naughty boys and girls who would come and tell me, ‘ you are our mentor no, we had to study otherwise what will happen to your name!!!’ that is at the same time so endearing and funny, and that too from students in grade 12.

Or in the typical ways of kids, ‘just because you told me I did it, how could I disappoint you!’

Such gems of experiences at teaching and training that fill your heart with gratitude.

Anyways, I am so smitten with Rashmi Ramesh and her yogalates that, she is my new role model, and I could not have ever had a better one, the fact that she is younger, way too, younger to me, makes it all the more interesting.

As I do yoga with her in the mornings, in the house that is silent except for the purr in between, I feel happy, content and find the smile, that vanished for a short time, firmly planted on my face again.

So good bye to all the film stars, who anyways did not make up to my walls as posters, and the sport stars who were too high and mighty to be my role models, here is the charming girl whose youtube videos I have recently become a die hard fan of.

Will this translate into a fitter, slimmer, sexy me… well, ain’t I already!!!!

https://www.linkedin.com/in/rashmi-ramesh-ab084857/

https://t.co/93wwEcCfyS?amp=1

May be an image of 1 person and smiling

https://www.facebook.com/therashmiramesh/

കാവ് പറഞ്ഞത്

കാവ് പറഞ്ഞത്

കാവാണ് ഞാൻ എന്നെ കാക്കണം നിങ്ങൾ
എന്റെ പുഞ്ചിരിയും സംഗീതവും കേൾക്കണം
നിങ്ങളൊന്നു വന്നെന്നെ കാണണം ഇടയ്ക്കിടെ
എന്റെ മർമരങ്ങൾക്കു കാതോർക്കണം

ഒന്നിടക്കിടെ എന്റെ വഴിയോർത്ത് ;
നിന്നെന്നെ കൺകുളിർക്കെ കാണേണം
എന്റെ ഹൃദയതാളമൊന്നു ശ്രവിച്ചും
പടുവൃക്ഷ തണലിലൊന്നു ചാഞ്ഞിരുന്നും

ഒരു പുല്കൊടിയെയൊന്നു തഴുകിയും
പാറി പറക്കും പൂമ്പാറ്റയെയൊന്നു മോഹിച്ചും
ഒന്നു നിൽക്കണം രണ്ടു നിമിഷമൊരു നേരം
ഒരു സർപ്പമവിടെയുണ്ടെങ്കി-
ലൊന്നു വന്ദിക്കേണം

ഇത്തിരി നേരം കാത്തു;
എൻ കുളത്തിലൊന്നെത്തിനോക്കി
ഒരു കൊച്ചു മുല്ലയെ
ഒന്നനുമോദിച്ചു വേണം
ഈവഴി പോകുവാൻ
കാത്തിരിക്കാം ഞാൻ
കാവാണ് ഞാൻ
എന്നെ കാക്കണം നിങ്ങൾ

Solitary Learner

Sitting at home now rather empty of the chirpiness of a young person, I look out at the lake almost drying up, the chorus of birds who never seem to stop their eloquent songs and sounds, perhaps trying to reach those who are waiting with an axe to cut down the last tree, I think of how I am sort of getting used to separation and solitude.

When my eyes wander and meet that of Andrew’s, he purrs in return and comes running to settle down next to the lap top. Andrew and his inquisitive tail have their nose everywhere, literally everywhere.

He goes to my daughter’s room and purrs and comes back to me.

But I am kind of getting used to myself and even liking it.

When you reason it out, separation, like, everything else becomes easier to accept.

So when you know that your child is making her future and you can’t be grumpy because you are selfish, you tend to smile at yourself.

When you know that the man you had in your life, taught you a few tricks of living, you are not complaining or victim playing but gracefully and even happily accepting the happy reality that you can get on with life.

When you know that the professional, ‘so- called’ injustices, opened your eyes to long side-lined tasks of greater value, you feel thankful.

Coz some parts of your soul awaken with love

some with pain

some with the slow release of controlled agony

some more with hope, hiding in the corners of your heart

waiting for a let out

‘let me be’

‘let me be’

‘I too shall find love in living’

Coz there are places aplenty

people a dime a dozen

experiences ecstatic

in waiting….

The universe kindly smiles and lets you to learn and relearn, till you learn and learn it well.

Living to learn

%d bloggers like this: