ജീവിതം

ചില ജീവിതങ്ങൾ
അങ്ങനെയാണത്രെ
അവ സന്തോഷത്തിന്റെയും
ദുഖത്തിന്റെയ്യും
ഇടയിലുള്ള
ഒരു
ഉഉഞ്ഞാലാട്ടം മാത്രമാണ്

മനസ്സിൽ
വിരുന്നു വന്ന കൂട്ടം കൂടിയ
ദുഖത്തെ
മാറ്റി പാർപ്പിച്ചിട്ടു വേണമായിരുന്നു
അവള്ക്കു
സന്തോഷത്തെ വരവേൽകുവാൻ
ഇത്തിരി ശബ്‍ദവും
ഒത്തിരി മോഹവും
അതിനുള്ള തയാറെടുപ്പായിരുന്നു.

അവർ എന്ത് മനസ്സിലാക്കിയോ ആവൊ
അവൾ നെടുവീർപ്പിട്ടു.

It’s time to go A to Z!

Goodness! it’s going to be April. A chill ran down my spine.

It takes a lot of discipline to be able to write every day on a topic starting with a letter from A to Z.

Every year I try, sometimes I give up towards the fag end. Some times I plod to reach the very end and feel elated for having completed a difficult feat.

It’s time for the annual Blogging challenge and I have been asking around for ideas.

Some suggestions have come my way.

Some have been challenging, some have been so daunting that I doubt my ability to live up to it.

Yet, try I will and if I fail at least it is not because I didn’t try!

Cheriya Lokam

ചെറിയ ലോകമാണ് എന്റേത് അവൾ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ആരെയും ഇതിലേക്ക് ഞാൻ ക്ഷണിക്കാറില്ല .

വന്നാലോ പോവാൻ പറയാറുമില്ല പിന്നെ പുതിയ കണക്ഷൻസ് അല്ലെങ്കിൽ പുതിയ ചങ്ങാതിമാർ എനിക്കില്ല .

ആകെ ഉണ്ടായിരുന്നത് ചെറിയ ഒരു കുടുംബം . വളരെ സ്നേഹത്തോടെയും അഭിമാനത്തോടെയും ആണ് ഞാൻ അത് പരിപാലിച്ചതു.
എന്നിട്ടോ
ആ പറഞ്ഞിട്ടെന്തു കാര്യം
സഖി ഒരു നീണ്ട നെടുവീർപ്പിട്ടു
ഒരു പക്ഷെ അത് കൊണ്ടായിരിക്കും
എത്ര മേൽ ചിന്തിച്ചാലും
ആരൊക്കെ പറഞ്ഞാലും
വീണ്ടും മനസ്സ് അലിയുന്നതു.

മെയ് ബി ഞാൻ ഒന്ന് തൊണ്ട അനക്കി
പിന്നെ എന്തിനാണ് നീ അവനോടു മാത്രം ഇത്ര മമത കാണിക്കുന്നത്
ഞാൻ ചോദിച്ചു
എന്ത് പറയാനാണ് ചേച്ചി
അവൾ തുടങ്ങി
കുട്ടി പ്രായത്തിൽ തുടങ്ങിയ ഒരു മോഹമാണ്
ഇപ്പൊ മാറും
ഇപ്പൊ തീരും
എന്ന് വിചാരിച്ചു
പക്ഷെ പ്രായം കൂടുംതോറും
ഒട്ടും പ്രോത്സാഹനമില്ലാതിരുന്നിട്ടും
എനിക്ക് അവനോടുള്ള ഇഷ്ടം എന്നും കൂടിയിട്ടേ ഉള്ളു

നല്ല ഭ്രാന്തു തന്നെ
ഞാൻ ചിരിച്ചു
ഒന്നിന്നും കൊള്ളാത്ത രണ്ടു മനുഷ്യരെ ഓർത്തു നീ ഇങ്ങനെ… ഞാൻ മുഴുമിച്ചില്ല

കാര്യം സഖി എന്റെ പ്രിയ മിത്രമാണ്
കൊച്ചു നാളിൽ നിന്നുള്ള സൗഹൃദം
കൊച്ചു കൊച്ചു സ്വകാര്യങ്ങൾ
മനസഃശുദ്ധിയും കാര്യാ ഗൗരവവുമുള്ള കുട്ടി
എന്റെ പ്രിയ തോഴി

കഷ്ടമായി
നല്ലതെന്നു വിചാരിച്ചതെല്ലാം അവൾക്കെതിരെയായി
എങ്കിലും മിടുക്കി
പിടിച്ചു നിന്ന്
മക്കൾ രണ്ടാളും പഠിച്ചു മിടുക്കരായി
മൂത്ത കുട്ടി ജോലിക്കു പോകുന്നുണ്ട്‌
ഇളയ ആൾ പഠിക്കുന്നു
മൂന്നു പേരും സുഹൃത്തുക്കളെ പോലെ കഴിയുന്നു
പ്രായം ഒരു പരിമിതിയല്ലാ
വാക്കില്ല വക്കാണമില്ല

അപ്പോൾ അയാൾ
എവിടെ യാണ് അയാൾ
ഓ അത് പറയാതിരിക്കുകയാണ് ഭേദം
സന്യാസത്തിലാണ്
ഇന്നാ പിന്നെ നിനക്ക് വിവാഹ മോചനം ചെയ്തുടെ
എന്തിനാ ഒരു വിലങ്ങു
ആർക്കു വേണ്ടിട്ടാ ചേച്ചി, സഖി മെല്ലെ പറഞ്ഞു
നോക്കണം
ചെയ്യണം
ചെയ്യും
പിന്നെ
എഴുത്തും വായനയും ഇത്തിരി സോഷ്യൽ വർക്കും അതാണ് എന്റെ ലോകം

ഓരോ ജീവിതത്തിനും ഓരോ രീതിയുണ്ട്
ഓരോ കർമമുണ്ട്
ഇതാണ് എന്റേതെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു
ഇതിങ്ങനെ ഒക്കെ പൊക്കോട്ടെ
എല്ലാറ്റിനും ഒരു നല്ല നാളെ ഉണ്ടല്ലോ
അത് എനിക്കും ഉണ്ട്
വരും വരാതിരിക്കില്ല
ഞങ്ങൾ മെല്ലെ പുറത്തേക്കു നടന്നു

ഏട്ടൻ വിളിക്കുണ്ട്, ഞാൻ പറഞ്ഞു
ഞാൻ ചെന്നാലേ മുഉപ്പര് എന്തെകിലും കഴിക്കു
പോട്ടെ സഖി
വരാം ട്ടോ ഇടക്ക്. ശരി.

Who be thou?

Who be thou?

knocking at the door

forcing open

dusty rugged eyes shut for long

Who be thou ?

reaching out into the depths

fishing out moist pains past

erasing stains of aches and tears

Who be thou?

friend or benefactor

what brings you here to these rugged plains

deep set vales & slippery grounds

Who be thou?

fantasy, dream or apparition

what leads the heart to murmur

forehead to sweat.

A breeze breathed by

a smile shined in

a song sang itself

a rainbow rose out of nothing!

A Father’s Advice

‘Whatever you are’

said my father

‘whatever you will be’

said he

‘will be solely because

of things you enjoy doing

therefore’, said he gravely

‘it will bode you well

not to neglect these’

as I leaned closer

he murmured

‘Read, read more and more

write, write more and more

speak, often and in measured words

teach because you receive much in giving

read because you need to know more to speak less

write because you share and learn as you express yourself

speak because you need to know what you clearly don’t know

not the gadgets, nor the likes, nor the accolades, nor the brickbats

nor you yourself will sustain on your own

most importantly do, go out and do what you can whenever you can wherever you can!’

said my father before he returned to his morning newspaper.

The inimitable appeal of Lootera

There is some thing truly poetical about the Hindi film ‘Lootera’. Whether it is the ethereal beauty of Sonakshi Sinha as Pakhi or the appeal of a savvy scoundrel in the form of Varun Shrivastava essayed by Ranveer Singh, you will find yourself drawn again and again to the Hindi adaptation of the famous short story ‘The Last Leaf’ by O. Henry.

Set in an aristocratic mansion in the bye lanes of erst while Calcutta, the movie moves around the doting father and his adoration of his sick daughter, Pakhi.

The music, the setting, the subtle play of light, the transformation in the character of Pakhi, post the betrayal of Varun Shrivastava and the end, everything about this movie makes it a master piece in cinema.

https://www.youtube.com/watch?v=eJs_vW-TJAE

For the experience of great music, unbelievable singing, brilliant acting, great story line, ‘Lootera’ definitely is worth more than a watch.

Blessings bounteous

Blessings bounteous

are these

the man and the woman

who take pride

who work hard

who love so much

whose care in every action speaks

that your heart breaks

tears flow

gratitude fills

every pore of your soul

soaking every negative thought

every fear that might float in

what quirk of fate

left me on earth

and stole him him my beloved brother

I cannot say

born to these parents

we have both been lucky

this love brother, is mine and yours to share

I have not forgotten nor shall ever forget

yet, to be alive

to be breathing

to be spoken of with such love

such pride for almost nothing

really,what more could I ask for

what more could I ever want?

to be your cherished child is my only dream

to be your loved girl is my greatest achievement

humbled and strengthened

every time I speak to you

fortified every time I watch you

thank you for being there!

thank you dear universe

for your blessings bounteous!