Category Archives: Poem

ആത്മാവിന്റെ നിശ്ശബ്ദതകൾ

നിറങ്ങൾ കൂട്ടുന്ന
സ്വപ്നങ്ങൾ തീർക്കുന്ന
സൗഹ്രദങ്ങൾ കണ്ണ് നീര്
ഉതിർക്കുന്നതു സാധാരണയാണ്

ആത്മാവിന്റെ നിശ്ശബ്ദതകൾ
ഉണര്ന്നുമ്പോൾ ഉറങ്ങി കിടന്ന
മോഹങ്ങൾ വീണ്ടും ചലിക്കുമ്പോൾ
വേദനകൾ നിത്യ സാധാരണം തന്നെ

നിശബ്ദതയെ പുൽകി ഉള്ളിലേക്ക് മാത്രം നോക്കി
പുറം ലോകത്തെ അറിയാതെ വേണം ജീവിക്കാൻ
എങ്കിൽ മാത്രമേ വേദനകൾ സ്വാഭാവികമാണ് കരുതാനും
കണ്ണ് നീര് ആത്മാവിന്റെ സ്വന്തം നീർ ചോലയാണെന്നും
ആശ്വസിക്കാൻ കഴിയൂ

ആത്മാവിന്റെ നീണ്ട തണുത്ത ഇടനാഴികളിൽ നടന്നു
തന്നെ നീരിക്ഷിക്കുന്ന തന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന
കാലത്തെ അവൾക്കു പലപ്പോഴും കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കേണ്ടി വന്നു
തന്നെ മനസ്സിലാക്കാത്ത കാലത്തെ താൻ എന്തിനറിയണം എന്ന്
അവൾ ചിന്തിച്ചിരിക്കണം

വിടരുകയും പൊലിയുകയും ചെയുന്ന പുഷ്പങ്ങൾ ആണ്
ജീവിത ബന്ധങ്ങൾ യാത്രകൾ മുന്നോട്ടു തന്നെ ആവണമല്ലോ
അത് കൊണ്ട് യാത്രക്കിടയിൽ കൈ കൊടുത്തും പുഞ്ചിരിച്ചും
സൗഹ്രദങ്ങൾ തീർക്കുക തന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് ഒക്കണം എല്ലാം എന്ന്
വാശി പിടിക്കരുത് എല്ലാം നല്ലതിനെന്നു വിശ്വസിക്കുക

Ps:Life is a process of understanding the self

Bylanes of living

In the bylanes of living

you will run into souls

that are fond of hanging

out with you for a step or two

hold the second, join the ride

smile a bit, break a bit and move on

coz the journey of life is all about movement

don’t be stubborn to cling or hold or whimper of neglect

just smile and know that all is good always coz even without your consent life goes on.

ആകാശവും ഭൂമിയും

ആകാശിത്തിന്റെ നീണ്ട കരങ്ങൾ
തന്നിലേക്ക് നീളുന്നത്
ഭൂമി ഒരു കൗതുകത്തോടെ നോക്കി കണ്ടു
തിരക്കാണെന്നു പറഞ്ഞിട്ട്

അതപ്പോൾ ഇതിപ്പോൾ
എന്ന് ആകാശം

ഒന്നും പറയാനില്ലെന്ന്‌
അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു

രഹസ്യങ്ങൾ ചോർത്താൻ എന്ന
വ്യാജേന കാറ്റു
ഒന്ന്‌ ആഞ്ഞു വീശി

വഴികൾ

വഴികൾ പലതും അങ്ങനെയാണ്
ഇന്ന് വരും നാളെ വരും എന്ന് ഓർത്തു
വഴിയാത്രക്കാരെ കാത്തിരിക്കുകയാണവർ

നടന്നു വരാൻ ധൈര്യം വേണം എന്ന് ഒരു വഴി മൊഴിഞ്ഞു
അല്ല അത്ര എളുപ്പമല്ല എന്നെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ
ഈ വഴിവന്നവർ കുഴങ്ങിയത് തന്നെ
വഴികൾ ഒരു പുച്ഛച്ചിരി ചിരിച്ചു കുലുങ്ങി നിവർന്നു

പല വഴികളും പല തരമാണല്ലോ, യാത്രക്കാരെ പോലെ തന്നെ
ഞങ്ങൾക്കുമുണ്ട് സ്വന്തമായ ചില ഇഷ്ടങ്ങളും അനിഷ്ടങ്ങളും
പലപ്പോഴും ആളുകളെ തങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നതും
തിരിച്ചു പിന്മാറാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതും ഞങ്ങൾ തന്നെ ആണ്
വഴിമുത്തച്ഛൻ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ചേർത്ത് ചൊല്ലി

എനിക്കിഷ്ടം ഇത്തിരി പുഞ്ചിരിയും ഒത്തിരി കളിയുമുള്ള
യാത്രക്കാരാണ്, ഒരു കൊച്ചു വഴി തന്ടെ ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു
ഗാംഭീര്യമാണ് എന്റെ ശൈലി, ചിന്തിക്കാനും പഠിക്കുവാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഞാൻ എന്നും സ്വന്തമാണു, മറ്റൊരാൾ പറഞ്ഞു.

സരളമാണ് എന്റെ താല്പര്യങ്ങൾ സരളതയാണ് എന്റെ മന്ത്രം
ജീവിതത്തെ സരസമായി കാണാന് കഴിവുള്ളവർക്ക് ഇങ്ങോട്ടു വരാം
കർമമാണ് നിങ്ങളുടെ ശൈലി എങ്കിൽ ഒട്ടും ആലോചിക്കേണ്ട
ഇങ്ങോട്ടു വന്നോളൂ കൂടെ ഞാനുണ്ടാവും എന്ന്നും എപ്പോഴും

എങ്ങൊട്ടും പോകാനില്ലാതെ വഴിയോരങ്ങിൽ പാർപ്പുറപ്പിച്ച മരങ്ങൾ
വഴികളുടെ ഈ ആത്മഗതം ഒരു നേരമ്പോക്കായി മാത്രം കണ്ടു

കാലങ്ങൾ മാറിയിട്ടും മാറാത്ത മനുഷ്യ സ്വപ്നങ്ങളും
മനുഷ്യന് മാത്രം സഹജമായ സംശയങ്ങളെയും കുറിച്ച് അവർ മറ്റാരേക്കാളും ബോധവാന്മാരായിരുന്നു.

Skylogues

I am cannot possibly be just yours, said Sky, walking tall, his back upright and his voice tender even in pride.

You see, thousands prostrate in front of me, the clouds dance around me, the breeze blows for me, the oceans rise and fall for me often the earth sends me her ardent yearnings for love. Every life form blushes in deep love for me and rejoices in my presence.

A thousand souls look to me, many more worship me, others soak in my light and grow warm and glow,you must understand I am rather busy, in the real sense!

Besides to me you are one among the all, the multitudes, yes, I know you, see you, hear you even and you should be grateful for what I do for you.

Remember I sustain you, it is not the other way around. So stop this clinging and this unnecessary cringing and this over the top sentimentality. I got to run my course. I do. Millenia has watched me do the same. She knows, the universe, she knows it all. Ask her if you don’t believe me.

In all these years of shining, I have met many souls, beautiful like yourself, they come and go, like flowers in the garden, I watch them all. I love them all.

Allow me the pleasure to shine on all. I sustain lives many more than you can ever count but I know you, I hear you, and I even see you.

Rejoice in my presence, go celebrate the warmth of my love and feel one among others, all others, know that you are special, like others.

I know what you think, of what you doubt, but doubt not, my beloved, my love is true and it is pure but just that it is for all, yes, for all.

I give in surplus, I don’t know to hold back and I give everything my form, my breath, my length, my colours, myself, all of my thoughts, my dreams, so you see me and sometimes do try and hear me.

Yes, giving has exhausted me at times, pinched me to the core, yet, the universe knows, she knows it all, I have never stopped and I shall never ever do that.

Come, smile, let’s walk together till your journey’s end. Stay with me. Find me in your eyes, in your breath, in your dreams and your thoughts, after all you will come back to me and I shall embrace you again.

Again, doubt not, I know you, I hear you and of course, I see you.

I do.

Love’s manna

I know I know

love’s manna

is trickling to the soul

I feel I feel

the hand that holds

steadying a wavering frame

I hear I hear

a song that starts

far in the depths of a soul

I believe I believe

life’s purpose will lead me to the truth

the joy of finding is not far, not now

not anymore

I trust I trust

her heavenly wisdom

the charted course my life has led

I hope I hope

the blue skies hold many more secrets of the heart

the passing clouds sings songs of endearment

the breeze that blows brings tender dreams

a bird that flew cooed a song just for my ears

So rejoice, rejoice

in the smiles that come

butterflies that dance

the winds that bellow

and a cat that meows

is yet the love of the universe.

So sit back and wait

and look out for the eyes that meet.

In the cosmic scheme of things

I too have my place.

Silence of the soul

It is the silence of the souls that speak

volumes of life, love and living

those in-between spaces amidst the rush of words

the endless explanations of what was not there

and will never be

that which seeks to be heard and understood and held gently

when the hills call and the mountains nod

against the cold howling of winds by the lake

rushing past thundering doors leaving sometimes pain

sometimes hope and a will to survive

a blue sky looks down in benevolence sharing

some soul smiles and some more soul love

an azure hope sprouts thriving on dreams, fantasies

and fantastic fallacies of love, joy and pleasure of living

oscillating between hope of heart and fear of truth

yet the heart, ah the heart looks for a solid ground to hold

to anchor to thrive

weary of soul search and lost dreams.

This be life. This be living.

Sky love

He spread his golden wings for me to tread

lifting me on to clouds he let me fly

In his eternal wisdom he whispered love

Between the greys he hid the blues

waiting for me to find them out

Each time I tried to hold and pick myself

the sky sent his gentle smiles

and gushed in joy.

If this be love, so be it.

PS: Warm embrace, the evening sky

മഞ്ഞ് തുള്ളിയും മനുഷ്യനും

മഞ്ഞ് തുള്ളിയാണൂ മനുഷ്യൻ
വികാരങ്ങളുടെ വിചിത്ര വിചാരങ്ങളുടെ
പിടിയിൽ അമർന്നു അലിഞ്ഞില്ലാതാവുന്ന
ഒരു ആത്മാവിന്റെ കഥയാണ് ഓരോ മനുഷ്യ
ജീവിതവും.

മണ്ണിൻതരിയാണ് ഓരോ മനുഷ്യ ജീവിതവും
കാലത്തിന്റെ അടിച്ചമർത്തലിൽ അരഞ്ഞു
പൊടി പൊടിയായി മണ്ണിലേക്ക് ചേരുന്ന
ഒരു പൊടി പടലമാണ് ഓരോ ജീവനും

നീലാകാശത്തിലെ പാറി നടക്കുന്ന മേഘമാണ്
ഓരോ മനുഷ്യ സ്വപ്നവും
ജീവ വായുവിന്റെ ഗതിയിൽ
വഴി മാറി സഞ്ചരിച്ചു
മഴവില്ലും മഴയും മഞ്ഞ് തുള്ളിയും
ആയി തീരുന്നു ഓരോ മനുഷ്യ ജീവിതവും